1953 doğumlu Melda Onuralp aydın bir memur ailenin ilk çocuğudur. İlk öğrenimini babasının memuriyeti nedeni ile çeşitli Anadolu şehirlerinde bitirdi. Orta öğrenimini "Saint Benioit Providance'da tamamlarken aynı yıl LCC Müzik Şan Bölümünden mezun oldu." Yüksek okul olarak İstanbul Belediyesi Konservatuar'ını tercih etti. Onuralp'de Müzik ve Edebiyat at başı gider. 1976 da İsviçre'de Fribourg Gazetecilik Yüksek Okulu' devam ettiyse de özel  nedenler yüzünde Üniversiteyi tamamlayamadan yurda dönmek zorunda  kaldı. 15 yaşında ilk kitabı "Hasat  Mevsimi'ni" yazdı. Ancak babası  kitabı basılmasını o günler için erken buldu.

 

Sırasıyla 1978'de "Adak Mumu" 3, 1996'da "Yalnız Bir Defa" (3 Baskı), 1998-2000 "Prag Expresi" (20 baskı), "Kılıç Onlusu" (5  baskı), Munise'nin Sırları (2 baskı), Çekmecemde ki mektup (1 baskı), Ödünç  Yılları (2 baskı) 

 

Onuralp, edebiyat  alanında çok fazla üretememesini diğer ilgi alanı müziğe bağlayarak bunu şöyle dile getirir. "İkisi de benim için terazinin iki kefesine benzer. Olmazsa olmazımdır. Salzburg; Belcanto müzik kursunda Melda Sayar ONURALP ünlü soprano Martina Arrayo'nun talebesi  olur.  

 

Ayrıca Sienna müzik festivalinde "seçmelerde yarışmayı kazanamasa da" sesini Maria Callas'a benzeten duayen sanatçı Renata Tabaldi Venedik konservatuarında özel talebesi olması için ona mektupla resmi bir davet yapmış ama Sayar ailesi ön planda geldiği için teklifi üzülerek reddetmiştir.

 

'' Sanat benim yaşama şeklim ve sebebimdir." Ancak ONURALP'de sanatın bu 2 farklı yüzü sanatçının ruhunda sübminal bir hat belirler ve ister istemez bir "Kimlik Bölünmesine" yol açar. Müzik yaşantısının renkli, ışıltılı, dış dünyaya açık yapısından çok farklıdır edebiyat dünyası ve nitekim Onuralp'in iç dünyasına fevkalade  uyum sağlarken yazarın derin ruh alemi de edebiyat dünyasına ayrı bir boyut; nesirde bir şiirsellik ve mana derinliği kazandırmıştır.

 

Yazar, şimdilerde ilk yurt dışı baskısı yapılacak 8.kitabı için çalışmalarına büyük bir hız vermiştir.

 

Onuralp,  feminist  olmamasına karşılık, kadına, kadın gözüyle bakmaz, kadın evrenseldir. Onu ilk önce insan olarak değerlendirir. Buna rağmen kadın ruhunu iyi işlediği de inkar edilemez.

​

"Romancıların gizli  benlikleri bu arada kötü sayılan benlikleri de hep romanlarında var olan ve ortaya  çıkan  kişilerdir. Bir  kimsenin  bir  anlık  ruhsal  durumu  bir  başka kimsenin kişiliğidir." İşte o kritik noktada insanlar arasında yalnız bizim yargılamaya hakkımız ve kararımız olduğunu düşündüğümüz değerlendirme, iyi yahut kötü, ortaya çıkar.

 

Onuralp bir ahlakçı değildir ve romanlarında okuyucuya mutlak mesaj vereceğim kaygısı taşımaktan  kaçınır. İnsan  rastgele, yeryüzüne düşmüş bir tohum demiştik  fakat kendi kimliğini analiz etmek ve karar vermek zorundadır. Seçimi yine kendiliğinden gelmelidir ve insana yakışan gerçek özü de budur.

​

"Bir  lokma,  bir  hırka"  hayat  felsefesini  tam manasıyla  hayatıma  geçiremesem  de  mütevazi, suhulet  içinde  kendisiyle  barışık  bir  yaşam  kadrajını  kendime  uygun  gördüm.

 

Cesare  Pavese'nin  dizelerindeki  gibi;  

 

"Yaşanacak  bir  yaşam  vardır 

Binilecek  bisikletler  vardır

Yürünecek  yaya  kaldırımları  ve  tadına  varılacak  güneş  batışları vardır.”